10
1 Vervuld van afschuw voor het leven
laat ik mijn klacht de vrije loop
en zal ik spreken uit het bitterst van mijn ziel.
2 Tegen God zal ik zeggen: “Veroordeel mij niet,
laat me weten waarom u mij bestrijdt.
3 Doet het u goed mij te verdrukken,
te verachten wat uw handen hebben voortgebracht
en de plannen van de goddelozen te begunstigen?
4 Hebt u de ogen van een mens,
ziet u zoals mensenogen zien?
5 Zijn uw dagen als de dagen van een sterveling,
uw jaren als de levensdagen van een mens?
6 Zoals u naar mijn fouten speurt,
zoals u probeert te ontdekken wat ik heb misdaan!
7 U weet dat ik niet schuldig ben,
maar niets kan mij uit uw macht bevrijden.
8 Uw handen hebben me gevormd en gemaakt,
geheel en al – en nu wilt u mij verdelgen?
9 Bedenk toch dat u mij uit leem gevormd hebt,
wilt u mij tot stof doen terugkeren?
10 Hebt u mij niet als melk uitgegoten
en als kaas doen stremmen?
11 Met vlees en huid ben ik door u bekleed,
met botten en pezen hebt u mij samengeweven.
12 U schonk mij het leven en de liefde,
uw zorg heeft mij bewaard.
13 Maar dit houdt u in uw hart verborgen,
ik weet wat u met mij voorhebt:
14 wanneer ik zondig, dan merkt u het op,
nooit laat u mij vrijuit gaan.
15 Als ik schuldig ben – wee mij!
Maar zelfs onschuldig kan ik mijn hoofd niet oprichten,
verdwaasd van schande, dronken van ellende als ik ben.
16 Als ik het opricht, zult u mij bespringen als een leeuw
en u nogmaals oppermachtig tonen.
17 Steeds weer roept u nieuwe getuigen op,
steeds erger wordt uw boosheid jegens mij,
vijand na vijand overvalt me.
18 Waarom hebt u mij ter wereld laten komen?
Waarom ben ik niet gestikt, voor iemand mij had gezien?
19 Dan was het of ik nooit had geleefd,
ik was uit de moederschoot zo naar het graf gebracht.
20 Mij resten weinig dagen, laat dit ophouden.
Keer u af van mij, zodat ik nog wat vreugde heb,
21 voor ik vertrek, voorgoed,
naar het land van diepe donkerte,
22 het land van het donkerste duister,
van de diepzwarte chaos,
van het nachtzwarte licht.”’
Sofars eerste betoog
11 1 Toen nam Sofar uit Naäma het woord:
2 ‘Vraagt die woordenstroom niet om een tegenstem?
Zo’n zwetser krijgt toch niet zomaar gelijk?
3 Denk je dat jouw dwaasheid ons tot zwijgen brengt?
Dat je spot door niemand aan de kaak gesteld wordt?
4 Je beweert: “Zuiver zijn mijn woorden
en onschuldig ben ik in uw ogen.”
5 O, wilde God zelf toch eens spreken
en zich tot jou richten,
6 om de geheimen van zijn wijsheid te onthullen
– want ondoorgrondelijk zijn zijn werken –,
dan zou je weten: God rekent je niet al je zonden aan.
7 Kun jij Gods wijsheid ten diepste doorvorsen,
het wezen van de Ontzagwekkende geheel omvatten?
8 Van de hemelse hoogten – vermag jij daar iets? –
tot het diepst van het dodenrijk – reikt jouw kennis zo ver?
9 Langer dan de aarde is zijn maat,
hij is breder dan de zee.
10 Als hij iemand achtervolgt, gevangenzet
en over hem laat oordelen, wie zal hem daarbij hinderen?
11 Hij kent de onoprechten,
moeiteloos doorziet hij het kwaad.
12 Een leeghoofd komt niet tot inzicht,
zomin als een ezelsveulen als mens wordt geboren.
13 Keer je naar hem toe,
hef je handen naar hem op,
14 werp alle kwaad ver van je af,
laat het onrecht niet wonen in je huis.
15 Dan kun je je hoofd oprichten, zonder smet,
en zul je staan als een toren en niet meer vrezen.
16 Je zult je ongeluk vergeten,
het zal zijn als water dat is weggestroomd.
17 Lichter dan de middag zal het leven zijn,
als de ochtend zal het donker stralen.
18 Je zult vol vertrouwen zijn, er is hoop,
je zult je veilig weten, je kunt rustig slapen.
19 Je gaat liggen, niemand schrikt je op,
en velen zullen naar je vriendschap dingen.
20 Maar de ogen van de goddelozen doven,
zij vinden nergens meer een toevlucht;
hun enige vooruitzicht is de dood.’
13 Jobs antwoord op Sofars eerste betoog
12 1 Hierop antwoordde Job:
2 ‘Ja, jullie zijn werkelijk onovertroffen,
met jullie zal de wijsheid sterven!
3 Maar net als jullie heb ik mijn verstand,
ik ben niet jullie mindere.
Wie weet dit soort dingen niet?
4 Een mikpunt van spot ben ik voor mijn vrienden,
terwijl ik God aanroep en op zijn antwoord wacht!
Spot valt hem ten deel die onberispelijk en rechtvaardig is.
5 Ongeluk verdient verachting, denkt de zorgeloze,
de wankelende wordt omvergestoten.
6 De huizen van geweldplegers staan onbedreigd,
Gods beschimpers zijn volkomen veilig,
ze hebben hem naar hun hand gezet.
7 Vraag het vee hiernaar, het zal je onderrichten,
vraag de vogels in de lucht, ze zullen het verkondigen.
8 Of spreek tot de aarde, ze zal je onderrichten,
het wordt je verteld door de vissen van de zee.
9 Wie weet van al deze dingen niet:
de HEER heeft ze tot stand gebracht.
10 Want in zijn macht is de ziel van al wat leeft,
in zijn macht de adem van het menselijk geslacht.
11 Toetst het oor de woorden niet,
zoals het gehemelte het voedsel proeft?
12 Valt de wijsheid aan de oudsten toe?
Groeit inzicht met het vorderen van de jaren?
13 Nee, God bezit de wijsheid en de kracht,
hij heeft inzicht en verstand.
14 Wat God verwoest, wordt niet weer opgebouwd,
wie hij gevangenzet, wordt niet meer bevrijd.
15 God bedwingt de wateren, en stromen vallen droog,
laat hij ze gaan, dan ontwrichten ze de aarde.
16 Kracht en voorspoed zijn aan hem te danken,
hij heerst over bedrieger en bedrogene.
17 Raadsheren stuurt hij barrevoets weg
en van rechters maakt hij dwazen.
18 Hij rukt koningen hun mantel af
en bindt hun een lendendoek om.
19 Priesters stuurt hij barrevoets weg
en heersers brengt hij ten val.
20 Hij knevelt de tong van wijze mannen
en berooft de ouden van hun oordeelskracht.
21 Over aanzienlijken stort hij verachting uit
en hij maakt de gordels van edelen los.
22 Hij onthult het diepste van de duisternis
en brengt het zwartste donker naar het licht.
23 Volken maakt hij groot, dan richt hij ze te gronde,
volken maakt hij machtig, dan voert hij ze weg.
24 Hun aanvoerders beneemt hij het verstand,
hij laat hen dolen in een woestenij zonder uitweg.
25 Ze tasten in een lichtloos duister rond,
hij laat hen zwalken als beschonkenen.
1 Mijn ogen hebben alles gezien,
mijn oren alles gehoord en begrepen.
2 Wat jullie weten, weet ik ook,
ik ben niet jullie mindere.
3 Nu zal ik spreken tot de Ontzagwekkende,
ik wil me verdedigen ten overstaan van God.
4 Want jullie dekken alles toe met leugens,
kwakzalvers zijn jullie, allemaal!
5 O, wilden jullie maar eens zwijgen,
dat zou wel een blijk van wijsheid zijn.
6 Luister goed naar mijn verweer,
hoor het pleidooi dat over mijn lippen komt.
7 Spreken jullie onwaarheid namens God?
Willen jullie God met leugens dienen?
8 Zien jullie hem naar de ogen?
Is het zijn zaak waarvoor jullie pleiten?
9 Loopt het goed af, als hij jullie onderzoekt?
Kun je hem bedriegen zoals je een mens bedriegt?
10 Streng zal hij je straffen,
als je heimelijk partijdig bent.
11 Boezemt zijn majesteit je dan geen schrik in?
Overweldigt je geen siddering van angst?
12 Jullie betoog is louter zand,
jullie verweer een lemen schild.
13 Zwijg nu, dan zal ik spreken,
wat er ook gebeuren mag.
14 Al moet ik mijzelf aan stukken rijten,
al moet ik mijn leven op het spel zetten
15 – hij wil me zeker doden –, ik deins niet terug,
ik zal mijn daden tegenover hem verdedigen.
16 Ja, dit zal zelfs mijn redding worden,
want huichelaars verschijnen niet voor hem.
17 Luister dus aandachtig naar mijn woorden,
laat mijn betoog in jullie oren dringen.
18 Nu zal ik mijn zaak uiteenzetten;
ik weet: het recht staat aan mijn kant.
19 Is er iemand die mijn gelijk betwisten kan?
Dan zal ik zwijgen en te gronde gaan.
20 Maar ik vraag u om twee dingen,
zodat ik mij niet voor u hoef te verbergen:
21 haal uw handen van mij af
en laat angst voor u mij niet verlammen.
22 Roep mij, dan zal ik antwoorden,
of ik zal spreken en dan antwoordt u.
23 Hoeveel wandaden en zonden heb ik begaan?
Laat me weten wat mijn overtredingen zijn!
24 Waarom verbergt u uw gezicht
en behandelt u mij als uw vijand?
25 Wilt u een opgewaaid blad opjagen,
een verdorde strohalm achtervolgen?
26 Want u verordent bitterheid voor mij,
u belast mij met de zonden van mijn jeugd.
27 U sluit mijn voeten in het blok,
u bewaakt me waar ik ga of sta,
u merkt mijn voetzool met uw teken.
28 En dat bij iemand die verteerd wordt, als door wormen,
als een door motten aangetast gewaad.
De Nieuwe Bijbelvertaling, overgenomen met toestemming van: www.biblija.net
© 2004/2007 Nederlands Bijbelgenootschap
5 reacties:
Ik zal hem trouwens maar ff op de nieuwe blog schrijven, om bij de tijd te blijven :P
Maar dat zegt mike toch ook?? if is het nu gewoon heel laat en lees ik het allemaal verkeerd? :P
Leuk dat je meedoet Mike!!:) Je lijkt goed op de hoogte! :P
En dan vind ik het allemaal wel leuk dat God het uiteindelijk het beste weet ik ik nu misschien vanuit emotie reageer, maar satan daagt God als het ware uit met de woorden "Zou Job werkelijk zonder reden zoveel ontzag voor God hebben?? U beschermthem immers, evenalszijn gezin en alles wat hem toebehoort. U hebt het werk dat hij doet gezegend, zodat zijn bezit zich steeds meer uitbreidt. Maar als u uw gand naar hem uitstrekt en aantast wat hem toebehoort, zal hij u ongetwijfeld in uw gezicht vervloeken". En alsof God iets te bewijzen heeft, handigt hij zo zijn kind over aan satan die dus blijkbaar mag doen met heb wat hij wil. Hij mag/is uiteindelijk net niet dood, maar leeft als ik het zo lees maanden in wanhoop nadat hij alles heeft verloren, zelfs de tegenwoordigheid van God zelf.
By the way, denk niet dat ik tegen God ben ofzo :P Ik vertrouw compleet op Hem en Hij is echt het allerbeste wat ik mij heb kunnen wensen. Ik hou er alleen van om een discussie op gang te brengen in plaats van een fijne christelijke post te plaatsen :P
Maar alsnog begrijp ik sommige dingen idd niet, net als dat goed alle niet-christenen zou verbranden bij het laatste oordeel. God houdt zooooooooooooooo veeeeeeeeeeeeel van alle mensen. Stel je voor dat jij een kind hebt, dan zeg je ook niet 'Je hebt nog een week de tijd om mij het gevoel te geven dat je van me houdt, anders verbrand ik je'(dat heb ik weer lekker cru neergezet :P) God's liefde is perfect en 10 keer groter dan dat wij ooit van onze eigen kinderen zouden kunnen houden. Zou God het dan ok vinden dat onze kans verkeken is nadat ons leven voorbij is??
Ook srry voor mijn lange post :P Ik moet over 5 uur weer opstaan, dus ik ga naar bed!
Liefde
Ik denk dat het handiger is om de reactie op een vorige reactie te plaatsen waar die reactie staat, niet ergens anders. Volg je me nog?
Ik dacht hetzelfde ;)... nou moet ik twee blogberichten lezen om de discussie te volgen ;).
Ik ga dus lekker verder bij Job 6-9 :P
Ehm... job 1-5 ;)
Zijn jullie wel eens zo boos op God als Job in vers 10? En hoe ga je met je boosheid naar God om?
Een reactie posten