Jobs antwoord op Sofars tweede betoog
21 1 Hierop antwoordde Job:
2 ‘Luister nu goed naar mijn woorden,
laat dat de troost zijn die jullie mij geven.
3 Heb geduld met mij, terwijl ik spreek;
als ik uitgesproken ben, kun je weer spotten.
4 Is mijn aanklacht tegen een mens gericht?
Waarom zou ik dan mijn geduld bewaren?
5 Kijk naar mij en wees ontzet,
en sla je hand voor je mond.
6 Als ik aan dit alles denk, grijpt angst mij aan
en siddert heel mijn lichaam.
7 Waarom leven goddelozen lang,
tot in hun ouderdom welvarend en gezond?
8 Zij leven en ze zien hun kinderen gedijen,
en zelfs de kinderen van hun kinderen.
9 In hun huis heerst vrede zonder vrees,
ze worden niet getroffen door Gods gesel.
10 Hun stieren springen en bevruchten,
hun koeien kalven zonder misdracht.
11 Hun kinderen rennen buiten rond,
vrolijk als de schapen en de geiten.
12 Ze zingen, begeleid door lier en tamboerijn,
ze vermaken zich bij fluitmuziek.
13 Hun leven kent slechts voorspoed
en rustig dalen ze af naar het dodenrijk.
14 Ze zeggen tegen God: “Blijf ver van ons,
wij willen niet de wegen volgen die u wijst.
15 Wie is de Ontzagwekkende dat wij hem zouden eren?
Wat baat het ons tot hem te bidden?”
16 Maar de welvaart ligt niet in hun eigen handen.
De bedrijvigheid van goddelozen blijve ver van mij!
17 Hoe zelden dooft de lamp van wie kwaad doet?
Treft hem ooit de rampspoed
die God de mensen in zijn woede toebedeelt?
18 Wordt hij weggeblazen als kaf in de wind?
Wordt hij meegerukt als dorre aren in de storm?
19 Of bewaart God de ellende voor zijn kinderen?
Laat hij het aan hém vergelden, zodat hij het zelf voelt!
20 Mogen zijn eigen ogen de ondergang aanschouwen,
moge hij de woede van de Ontzagwekkende drinken!
21 Waarom zou hij daar zijn familie mee bezwaren,
wanneer het getal van zijn maanden al ten einde is?
22 Kan God iets van de mensen leren,
hij die over de hemelingen rechtspreekt?
23 Sommigen sterven, in kracht ongebroken,
vredig en zonder zorgen;
24 ze zien eruit als melk en bloed,
het merg stroomt in hun botten.
25 Anderen sterven vervuld van bitterheid,
zonder ooit vreugde te hebben gesmaakt.
26 Samen liggen ze in het stof,
overdekt met wormen.
27 Ja, ik weet wat jullie denken,
wat jullie tegen mij in de zin hebben.
28 Jullie zeggen: “Waar staat het huis van die edele,
waar heeft die goddeloze zich gevestigd?”
29 Vraag het toch aan de voorbijgangers!
Aan wat zij verklaren zullen jullie toch niet twijfelen?
30 Wie kwaad doet wordt gespaard tot zijn rampzalig eind,
hij zal leven tot die dag van Gods woede.
31 Wie zal hem zijn gedrag openlijk verwijten;
wat hij heeft misdaan – wie zal hem dat vergelden?
32 Met veel eerbetoon draagt men hem ten grave
en men houdt de wacht bij zijn tombe.
33 Zacht rust hij in zijn pas gedolven graf,
tallozen liepen voor zijn baar
en velen volgden deze.
34 Ach, jullie troosten mij met lege woorden,
wat jullie zeggen is niets dan bedrog.’
© 2004/2007 Nederlands Bijbelgenootschap
Elifaz’ derde betoog
22 1 Toen nam Elifaz uit Teman het woord:
2 ‘Kan een mens God ooit tot nut zijn,
kan zelfs een wijze hem een dienst bewijzen?
3 Verheugt het de Ontzagwekkende dat jij onschuldig bent?
Baat het hem dat jij een onberispelijk leven leidt?
4 Zou hij je voor je vroomheid willen straffen
en je daarom in een rechtsgeding betrekken?
5 Je weet toch dat je levenswandel slecht is,
dat je zonden ontelbaar zijn?
6 Zonder reden eiste je een pand van je naaste
en armen nam je zelfs hun laatste kleren af.
7 Wie uitgeput was weigerde je water,
brood onthield je hem die honger had.
8 Ja, de gewelddadige bezit het land,
de nietsontziende heeft er zijn macht gevestigd.
9 Weduwen heb je weggestuurd met lege handen,
de krachten van wezen heb je gebroken.
10 Daarom staan er valstrikken rondom
en raak je plotseling door angst ontzet.
11 Zie je dan het duister niet,
bespeur je niet de vloed die jou bedekt?
12 Zou God niet in de hoge hemel wonen?
Kijk toch naar de sterren aan de hemeltrans!
13 Maar jij zegt: “Wat weet God?
Kan hij oordelen door het donker heen?
14 Hij wordt omhuld door wolken en ziet niets
wanneer hij langs de grenzen van de hemel wandelt.”
15 Wil je het pad van vroeger blijven gaan,
dat door de onrechtvaardigen gevolgd wordt?
16 Zij werden vóór hun tijd geveld,
alsof een rivier hun fundament had weggespoeld.
17 Steeds weer zeiden ze tot God: “Wend u van ons af.
Wat kan de Ontzagwekkende voor ons doen?”
18 Toch vulde hij hun huis met rijkdom.
De bedrijvigheid van goddelozen blijve ver van mij!
19 De rechtvaardige ziet het aan en hij verheugt zich,
de onschuldige lacht hen smalend uit.
20 Worden onze vijanden niet weggevaagd,
wordt hun laatste rijkdom niet door vuur verzwolgen?
21 Verzoen je met God en leef met hem in vrede,
dan zul je weer tot welstand komen.
22 Aanvaard wat je van hem hebt te leren
en sluit zijn woorden in je hart.
23 Keer terug tot de Ontzagwekkende en je zult herstellen,
zuiver je huis van alle kwaad.
24 Laat het goud toch in de aarde rusten,
laat het erts van Ofir liggen op de bodem van de stroom,
25 dan zal de Ontzagwekkende je goud zijn,
dan zal hij een schat zijn van het puurste zilver.
26 Je zult vreugde vinden bij de Ontzagwekkende
en je gezicht weer naar hem opheffen.
27 Als je tot hem bidt, dan luistert hij,
en je geloften los je in.
28 Wat jij ook besluit, het zal worden uitgevoerd,
en het licht zal schijnen op de wegen die je gaat.
29 Als rampspoed iemand velt en jij zegt: “Sta op!”,
dan redt God hem, die het hoofd moest buigen.
30 Hij redt zelfs hen die niet onschuldig zijn.
Hun redding danken ze aan jouw reine handen.’
De Nieuwe Bijbelvertaling, overgenomen met toestemming van: www.biblija.net Jobs antwoord op Elifaz’ derde betoog
23 1 Hierop antwoordde Job:
2 ‘Ook vandaag is mijn klacht een klacht vol bitterheid,
mijn hand kan mijn zuchten nauwelijks onderdrukken.
3 O, wist ik maar waar ik hem kon vinden,
kon ik hem maar opzoeken in zijn verblijf.
4 Dan zou ik mijn zaak aan hem voorleggen
en het zou mij aan argumenten niet ontbreken.
5 Ik zou horen wat hij mij te zeggen had
en begrijpen wat hij tegen mij aanvoerde.
6 Zou hij zijn macht gebruiken, als hij mij bestrijdt?
Nee, hij zou aandachtig naar mij luisteren.
7 Dan kon ik, geheel oprecht, mijn zaak uiteenzetten
en zou voor altijd door mijn rechter worden vrijgesproken.
8 Maar ik ga naar het oosten – daar is hij niet,
naar het westen – ik zie hem nergens.
9 Hij is in het noorden – en blijft onvindbaar,
hij toeft in het zuiden – ik kan hem niet ontdekken.
10 Maar hij kent de wegen die ik kies;
als hij me toetste, zou ik puur als goud zijn.
11 Ik ben in zijn spoor getreden,
zonder af te buigen volgde ik zijn weg.
12 De geboden die hij voorschreef heb ik nageleefd,
de woorden die hij sprak heb ik het meest van al gekoesterd.
13 Maar onwrikbaar als hij is –
wie doet hem op zijn schreden keren?
Al wat hij verlangt, laat hij gebeuren.
14 Wat hij heeft besloten, voert hij uit,
en hij heeft nog veel meer plannen.
15 Daarom maakt zijn aanwezigheid mij zo beducht;
wanneer ik hem beschouw, dan sidder ik.
16 God heeft mijn hart verzwakt,
de Ontzagwekkende heeft mij verlamd.
17 Want niet de duisternis brengt mij tot zwijgen,
niet het donker berooft mij van het gezicht.
© 2004/2007 Nederlands Bijbelgenootschap
0 reacties:
Een reactie posten